Το ταξίδι του σαμπουάν ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΥΠΗ ΝΕΟ

Έκανε μερικά βήματα πίσω και κόλλησε την
πλάτη του στον σιδερένιο τοίχο.
Μπροστά του έβλεπε πολλά άδεια μπουκάλια σε
μια σειρά, το ένα πίσω από το άλλο.
Σε μια άλλη γωνία υπήρχαν κι άλλα, χωρίς καμία
τάξη. Και μακριά στο βάθος του δωματίου,
υπήρχαν πολλά ακόμη, με διαφορετικά μεγέθη και
χρώματα.
Πριν σκεφτεί κάτι άλλο, ένα μπουκάλι που του
έμοιαζε πολύ πλησίασε προς το μέρος του.
«Από πού ήρθες εσύ;» ρώτησε, όταν έφτασε
κοντά του.
«Σε μένα μιλάς;» ρώτησε εκείνος, μαζεμένος
ακόμα στη γωνιά του.
«Ναι, μη φοβάσαι», του απάντησε χαρούμενα.
«Δεν ξέρω. Ήμουν σ’ ένα μεγάλο δοχείο και
ξαφνικά κάτι με τράβηξε. Και βρέθηκα εδώ».
«Α, κατάλαβα! Είσαι από τα χαμένα μπουκάλια.
Μας είπαν πως θα έρθουν μερικά», του απάντησε
χαμογελώντας.
«Εδώ τι είναι;» ρώτησε ξανά ο μικρός.
«Σχολείο. Σήμερα είναι η τελευταία μας μέρα».