Στο εργοστάσιο
Το μικρό μπουκάλι άνοιξε ξαφνικά τα μάτια του
και κοίταξε ζαλισμένο τον χώρο γύρω του.
Έμοιαζε με ένα μεγάλο σιδερένιο δοχείο.
Λίγες στιγμές αργότερα σηκώθηκε και κρύφτηκε
πίσω από ένα σωρό πλαστικά καπάκια.
Φωνές, τραγούδια, τσιρίδες και ακαταλαβίστικες
λέξεις έφταναν στ’ αυτιά του από παντού. Γύρω
του υπήρχαν πλαστικά μπουκάλια μεγάλα και
μικρά σε πολλά χρώματα.
«Πού να βρίσκομαι άραγε;» αναρωτήθηκε, όταν
άκουσε μια δυνατή φωνή πίσω του.
«Πρόσεχε που πατάς μικρέ!»
Γύρισε τότε τρομαγμένος κι αντίκρισε ένα
τεράστιο, ξεθωριασμένο μπουκάλι με μεγάλη
κοιλιά.
«Τι κοιτάς έτσι! Δεν έχεις ξαναδεί μεγάλο
μπουκάλι;» άκουσε ξανά να του λέει, ενώ δύο
μεγάλα μάτια τον κοιτούσαν άγρια.