Doydum sonsuz geceye ve hecelenmiş bok çukurlarından geçtim
İlgileniyor gibi görün ve ölümü fışkırtana kadar sik beniVe parıltılı gülüşün Güneş’in arkasına saklanıyor sonsuza dekAncak gerçek olduğunu anladığımda her şey çoktan bitmişti
Yaralı gezegenlerde şeffaf notalar üflüyor esintiler, bizler için
Her şey çoktan bitmişti zaten, kalanı cazın yapışkan hüznü – ve sen
Vücudun çizgisinde yok oluyor direnişim, sessizce özlüyorumVe cinsel sensizlik, sessizliğinin nükleer kokusu, tırtıklanmış esrar
Kadife cümlelerinden kayıp gidiyorum çünkü, balçık kaplı kadereSansürlenmemiş aşktan tattım, bundan sonrası son imalarSon İmalar
Biz Ölüyoruz— Sen Ölüyorsun— Rüzgar ÖlüyorBurada, “Son İmalar” ve “Rüzgar Ölüyor—Sen Ölüyorsun—Biz
Ölüyoruz” isimli iç içe geçmiş iki farklı şiirin yalnızca ters dizeleri
atlayarak okunabilmesinin mümkün olduğunu görüyoruz.