CZY WARTO ROZWIJAC_EQ

(Dariusz Wyspiański) #1
W ramach tego kontinuum autorzy zdefiniowali 7 stylów kierowania^86 :


  1. kierownik podejmuje decyzję i ogłasza ją,

  2. kierownik namawia do akceptacji decyzji,

  3. kierownik przedstawia pomysły i oczekuje pytań,

  4. kierownik przedstawia przybliżone decyzje, które mogą się zmieniać,

  5. kierownik referuje problem, oczekuje sugestii i podejmuje decyzję,

  6. kierownik określa granice i proponuje grupie podjąć decyzję,

  7. kierownik pozwala grupie podejmować decyzje w ustalonych granicach.
    Autorzy opracowali także zestaw czynników kierowania, które wpływają na wybór
    określonego stylu kierowania^87 :


 Siły tkwiące w kierowniku – wiedza, wartości doświadczenia.
 Siły tkwiące w podwładnych , decydujące o stopniu udziału podwładnych w procesie
partycypacji decyzyjnej:
o Pragnienie niezależności i autonomii działania.
o Gotowość do przejmowania odpowiedzialności za podjęte decyzje.
o Poziom identyfikacji z celami organizacji.
o Poziom wiedzy i doświadczenia użytecznego w kontekście rozwiązania
określonego problemu.
o Pozytywne dotychczasowe doświadczenia związane ze stylami kierowania
dopuszczającymi partycypację decyzyjną.
 Siły tkwiące w sytuacji:
o Styl kierowania preferowany w organizacji.
o Poziom dojrzałości i zintegrowania podległego zespołu pracowników.

86
Tannenbaum, R., Schmidt, W. H. „How to choose a leadership pattern”. Boston, MA: Harvard Business
Review., 1973., s. 3 87 - 12.
Mroziewski, M. „Style kierowania i zarządzania”, Wyd. DIFIN, Warszawa 2005, s. 47 - 48.

Free download pdf